Door de RVD een beëdiging nummer twee

5 nov

“Moet het opnieuw? Wat? Niet hoor, dan wordt het een toneelstukje.” Dit zijn de woorden die onze koningin Beatrix vanochtend uitsprak. Ze schetsen een goed beeld van wat vandaag is voorgevallen: de beëdiging van de nieuwe ministers van het kabinet Rutte II moest opnieuw gedaan worden. Of in ieder geval, ze moesten doen alsof.

Voor het eerst in de geschiedenis werd de beëdiging opgenomen met camera’s. En ja, daar ging het mis: de RVD begon te vroeg . Dit betekende dat RTL het beeld wel had, en NOS niet. De NOS kreeg de beelden namelijk tijdens een reclameblok. Wat door het misverstand beetje raar was, dat twee vermeende live-uitzendingen nét iets anders waren op een ander tijdstip plaatsvonden. Het verschil was volgens de hoofdredacteur van de NOS, Marcel Gelauff, tien minuten. Ik denk dat we kunnen spreken van een blunder. En dat allemaal voor de televisie.

Het is makkelijk om te denken dat de NOS fout zat, maar dat is niet zo: het camerawerk en de regie waren in handen van de RVD. Afgesproken was dat de plechtigheid van de beëdiging in stand zou worden gehouden door slechts één camera toe te staan, en wel die van de RVD. De RVD zegt echter dat ze een tweede beëdiging onnodig vonden. Wel betuigt de instelling spijt.

Volgens sommigen was niet alleen de beëdiging een lachertje, ook de koningin was volgens hen niet het stralende middelpunt. Het middelpunt was ze wel, maar ze zou er als een ‘stijve hark’ bij hebben gestaan. Ze is nu 74 jaar oud, en volgens hen is het wel tijd voor een nieuw staatshoofd.

De eerste versie van de beëdiging is hier te vinden, de tweede hier.

Ik wil nog even doorgaan op het thema ‘toneelstukjes’. Vinden jullie de presidentsverkiezingen in Amerika ook niet verschrikkelijk nep? Misschien ben ik niet Amerikaans genoeg ingesteld en te nuchter, maar is het niet logischer om die verschrikkelijk lange en dure campagnes die gericht zijn op imago achterwege te laten en het gewoon te hebben over inhoud? Het wordt toch wel een overwinning van slechts enkele percentages verschil…

Advertenties

Het regeerakkoord….

3 nov

Iedereen, ja werkelijk iedereen klaagt er over. Mijn Facebook-timeline wordt gedomineerd met ‘Vind jij ook dat de ov-chipkaart moet blijven?’-achtige zinnen en de achterbannen van VVD en PvdA zijn niet zo positief over hun leiders. Deze commotie is ontstaan door het regeerakkoord dat Mark Rutte en Diederik Samsom maandag hebben uitgebracht. Het motto dat bij het akkoord hoort is ‘Bruggen slaan’. Er zal 16 miljard euro worden bezuinigd, want dat moet. “We moesten ‘taboes’ doorbreken om oplossingen te vinden waarmee Nederland geholpen is en uit de crisis kan komen. We waren daartoe bereid, het is gelukt en ik ben daar trots op”, aldus PvdA-leider Samsom.

Studenten zijn natuurlijk fel tegen de bezuinigingen op het onderwijs. Deze zijn niet mild: de basisbeurs zal worden omgezet in een lening en dit zal ook gelden voor het gebruik van de OV-chipkaart. Bovendien zullen ze wat merken van afschaffing van de zorgtoeslag. Klinkt heftig allemaal, maar hebben wij wel reden om te klagen?

Natuurlijk is het vervelend dat we geld moeten inleveren, maar we moeten ook beseffen dat we in Nederland erg veel geluk hebben wat betreft onze studiefinanciering. Bovendien kan de regering er gewoon niet omheen om te bezuinigen: die 16 miljard moet ergens vandaan komen. Als de studenten reëel gaan nadenken, realiseren ze zich dit waarschijnlijk. Een lening is vervelend, maar wel te overzien. Het zorgt er voor dat wij nóg bewuster gaan nadenken over de studie die we willen gaan volgen en ons ook beter focussen op onze studie als we die keuze hebben gemaakt. Het wordt anders. En zeg nu zelf: we zijn toch stiekem wél heel erg blij dat de langstudeerboete is afgeschaft?

Rutte en Samsom zijn positief over het regeerakkoord en over elkaar. Maar de achterbannen denken er anders over. Uiteraard is dat logisch, want Jan en alleman weet dat VVD en PvdA niet het zelfde willen. Dit betekent simpelweg dat er geschipperd moet worden.
Binnen de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie wordt vooral negatief gereageerd op de zorgpremie, die inkomensafhankelijk zal worden. Ook is er een kinderpardon overeengekomen voor asielkinderen die langer dan vijf jaar in Nederland zijn, een wens van de PvdA. Het inperken van de hypotheekrenteaftrek is nog een gevoelige concessie voor de VVD. Ondanks deze ontevredenheid is er geen congres geweest waarbij de leden van de VVD kunnen instemmen met het regeerakkoord, omdat dat niet in de traditie van de partij ligt.

De Partij van de Arbeid hield wel een congres. Duidelijk was al dat de leden niet weg waren van het verkorten van de WW-duur. Ook de bezuiniging (1 miljard) op ontwikkelingssamenwerking viel niet in goede aarde, net als het schrappen van de financiële tegemoetkoming van chronisch zieken. Desondanks hebben de PvdA-leden het de partijtop makkelijk gemaakt: slechts een enkeling stemde tegen het regeerakkoord.

Ik ben benieuwd hoe alles dit keer gaat lopen met het kabinet. Niets anders dan de tijd zal het ons kunnen vertellen!

Halloween: hoe het ook kan gaan…

1 nov

Vanavond is het zo ver, mijn allereerste Halloweenfeestje wordt een feit! De stad had een zwarte lippenstift, neptattoos en een nepmes voor mij in de aanbieding. Zelf heb ik nog een zwart leren jurkje, en met heel veel oogmake-up word ik vast en zeker wel eng. Ik heb er zin in. Terwijl ik me aan het opmaken ben, realiseer ik me eigenlijk wat voor dramatische avond het ook kan worden. Een kijkje in de doemdenkgedachten van Jantine.

Stel je voor, ik stap op de fiets en –we wonen in Nederland – het begint te regenen! Het feestje is niet zo ver en ik ben heel stoer, dus ik trap gewoon flink door. Uiteraard ben ik alsnog drijfnat als ik op het feestje aankom. Ik zie er vast enger uit door mijn uitgelopen make-up en slechte haar, maar toch ben ik hier niet zo heel blij mee. Ach, het mag de pret niet bederven: ik steek een mes in de buik van de gastheer (zo’n ding dat inschuift als hij weerstand krijgt) en ga het feestgedruis tegemoet.

Maar dan vind ik het tijd om weer stil te staan, even overweeg ik om me om te draaien en de regen weer te trotseren. Ja hoor, ik ben er ingetrapt: ik ben de enige die verkleed is! Daar sta je dan, compleet met (uitgelopen) zwart opgemaakte ogen en (uitgelopen) zwarte lippenstift. In een leren jurkje dat toch nét iets te fout is voor het dagelijks leven. De kruizenoorbellen en neptattoos (waarvan eentje, een grote roos, precies boven de hals van het jurkje zit) helpen ook niet echt mee. Natuurlijk word ik uitgelachen. Dan ga ik zelf ook maar lachen, want ja. Tja.

Oké, dan maar drinken. Drank is er vanzelfsprekend in overvloed, en ik besluit hier goed gebruik van te maken. Ik word dronken, te dronken. En dronken worden is niet echt helemaal niet charmant. Mijn avond loopt – veel te vroeg – ten einde, en ik zwalk maar naar huis toe.

Tja, zo kan het ook gaan in het leven! Het zou natuurlijk kunnen dat mijn avond zo zal verlopen, maar ik heb het vermoeden dat het gewoon een topavond gaat worden!

Star Wars, hot or not?

30 okt

Ik beging me weer eens een blunder… Dit keer eentje tijdens het maken van deze blogpost. Ik vind het fijn om nieuws te lezen, en soms vallen me gewoon blunders op. Dan schrijf ik snel op wat mijn mening is, om deze later uit te werken voor dit blog. Vandaag had ik een mening die (uiteraard) niet zo juist bleek te zijn als ik dacht…

Vandaag is bekend geworden dat ons allen bekende mediabedrijf Walt Disney, de filmmaatschappij van de maker van de Star Wars-films, een andere filmmaatschappij gaat kopen. Het bedrijf waar het hier om gaat is Lucasfilm, waarvoor door Disney ruim vier miljard dollar wordt betaald. De bekendste films die onder het bedrijf vallen, zijn Star Wars en Indiana Jones. Disney heeft gemeld al voor 2015 een nieuwe Star Wars-film op de planning te hebben staan. Ik vraag mij af: Waar is Disney mee bezig? Genoeg animo voor de geheim agent Bond en zijn mooie minaressen zal blijven, maar geldt dit ook voor mannen en vrouwen in rare pakjes die ergens in het heelal rondzweven? Ik betwijfel het.

Nou Jantine, Star Wars is razend populair! De kassa-omzetten van de voorgaande zes delen liegen er niet om: de films behoren tot de beste vijftig ooit gemaakt. Ook in de gerespecteerde IMDB top 250 hebben drie van de zes films een plekje – op de nummers 11, 16 en 81 welteverstaan. Dit betekent dat ze nog steeds aan de top van de filmwereld staan. Zeven jaar geleden kwam de laatste Star Wars-film uit, maar het blijkt wel dat de liefhebbers de films missen: In 2011 verscheen de hele saga met aanpassingen op blu-ray en volgend jaar zal een aantal van de films in 3D in de bioscopen verschijnen. Bovendien loopt sinds 2008 een digitaal geanimeerde spin-off-televisieserie. Er is zelfs een Wikipedia van Star Wars, genaamd Wookiepedia, waar bijna tienduizend artikelen op staan die iedere dag ongelofelijk vaak worden bewerkt. Ook de website Jedi News wordt iedere dag voorzien van gemiddeld vijf nieuwe artikelen die te maken hebben met de saga. En natuurlijk zijn er nog altijd (veel!) mensen die zich niet schamen om rond te lopen in pakken van de personages.

Wat dat betreft zou je denken dat George Lucas, de oprichter van Lucasfilm en tevens de bedenker van de Star Wars-films, een blunder heeft begaan. Maar volgens Volkskrant.nl vond hij het tijd worden om Star Wars over te dragen aan een nieuwe generatie filmmakers. Eind goed al goed, iedereen gelukkig!

Het leed dat meisje zijn heet

27 okt

Stel je voor, want het zou zomaar zo kunnen zijn, dat je een méisje bent. Dan is er al een aantal blunders dat bij je geslacht hoort. Deze blunders kunnen dus door mannen niet gemaakt worden, en ze zijn o zo gênant.

Een ladder in panty, het kan gebeuren en gebeurt ook heel vaak. Het is niet alleen frustrerend dat je weer zo’n nieuw ding moet kopen voor een paar euro, maar je voelt je weer zo’n oen: ‘Had ik mijn nagels toch maar even gevijld’ of ‘Waarom doe ik ook sieraden om voordat ik mijn panty aantrek?’. Bovendien komt een kapotte panty altijd op het verkeerde moment: als je een belangrijk gesprek hebt, op je eerste schooldag, of tijdens een date. Iedereen weet dat het makkelijk is om een ladder in je panty te krijgen, maar toch is het stom als het je gebeurt.

We showen graag onze benen, maar zijn het er over eens dat niet iedereen onze billen zomaar hoeft te zien. Daarom bedekken wij deze graag met een rokje. Een strak rokje of een zwierig rokje, het kan allebei. Maar bij beide heb je een probleem. Strakke rokjes zijn vervelend, want ze kruipen omhoog. Je moet dus om de halve minuut je rokje even op de juiste plek brengen. Niet zo charmant. Vooral op de fiets is dit een veelvoorkomend verschijnsel. Maar wat nog vervelender is op de fiets (of op een andere plek waar het ook maar een beetje waait), is een zwierig rokje. De wind houdt namelijk helemaal geen rekening met jou en je kuisheid, hoppa daar gaat je rokje weer omhoog! Behalve heel erg stuntelen met dat ding, kun je niet veel doen.

Wat ook ooit gebeurt, is dat je beha-bandje losschiet van je beha. Hoe dit kan? Nou, sommige beha’s hebben bandjes die je er af kunt halen, en ze gaan er dan ook soms gewoon per ongeluk af. Als dit op de middelbare school gebeurde, was het een ramp. Nu is het simpelweg vervelend en ook een beetje gênant. Hier heb ik het nog niet over bikinibandjes, -strikjes en –touwtjes. Als deze losgaan, ai….

Edit (5 nov): Wat óók nog kan gebeuren met een rokje: hij blijft per ongeluk een stukje in je panty hangen. Atijd even checken voor je met de hond gaat wandelen dus, het is niet zo chill als voorbijrijdende Polen je er op lachende wijze attent op moeten maken….

Mariska toch….

25 okt

Ik moet zeggen, soms kom ik zelf ook niet helemaal uit mijn woorden als ik iemand moet overtuigen van mijn gelijk. Als ik onzin ga verkondigen en ga brabbelen weet mijn ‘tegenstander’ het: Jantine is een kat in het bakkie, die heb ik zo om. Het is om deze reden dat ik me donders goed voorbereid op een gesprek waarin ik mijn mening moet verdedigen.

Mariska de Haas, hoofdredactrice van het Katholiek Nieuwsblad, en ik lijken in een aantal opzichten op elkaar: we zijn beiden blond, Brabants en ook kunnen we beiden niet zo goed spreken onder druk. Maar zoals ik al zei zorg ik er dan voor dat ik mijn feiten ken, Mariska daarentegen doet dit niet. Dat blijkt in de uitzending van Pauw en Witteman van gisteren, waar ze te gast was.

Erkenning voor lesbische stellen, daar ging het tafelgesprek met Barbara Barend, tevens journaliste,  over. Door een nieuw wetsvoorstel wordt het makkelijker voor getrouwde lesbische stellen om een officiële moeder te zijn voor het kind. Uiteraard is Mariska tegen dit wetsvoorstel, en wel om de volgende reden: “Hoe kun je als zoon opgroeien met twee moeders, en later een goede vader en echtgenoot worden?” Oké, iedereen mag zijn of haar mening hebben, ook Mariska. Maar op de reactie van Barbara – “Een kind moet liefde krijgen, dat is het belangrijkst” – reageert ze toch enigszins markant. Ze zegt namelijk dat honden liefde moeten krijgen. Ze haalt er dingen bij die er niets mee te maken hebben, geeft geen antwoord op de vragen die worden gesteld, en als ze antwoorden geeft, zijn ze nergens op gebaseerd.

Waar maakt ze uit op dat kinderen drang hebben naar hun biologische ouders? Van televisieprogramma’s als Spoorloos (dat programma verwarde ze overigens met Opsporing Verzocht). Op een gegeven moment geeft ze informatie die gebaseerd is op ‘elk onderzoek’. Haar tafelgenoot Michael van Praag is alert en vraagt Mariska over wel onderzoek ze precies spreekt. Ik citeer de hoofdredactrice: “Nou, ik heb drieënhalf jaar de opleiding tot gestalttherapeut gedaan, mijn man is psychiater en ik heb een tweelingzus die maatschappelijk werkster is. Ik word omringd door mensen die er verstand van hebben!”

Ze lijkt zelf nogal onder de indruk, maar wauw, wat een argument.

Mariska heeft al eerder uitspraken gedaan die bij weinig mensen in goede aarde vielen.Frappant is ook dat Mariska op 24 oktober precies een jaar geleden ook te gast was bij P&W, en ook ontzettend door de grond geboord werd – ze droeg praktisch dezelfde kleren overigens, alleen haar haar was wat korter. Zaken als anticonceptie, euthanasie en het kindermisbruik door de kerk kwamen aan bod. Ze probeerde de problemen te verdedigen, terwijl dit simpelweg niet gaat.

Het komt er op neer dat ze in een jaar tijd niets heeft geleerd wat debatteren betreft. Het lijkt wel of wij, kijkers, voor de gek worden gehouden door Mariska. Maar dat is niet zo. Ik zeg: typisch gevalletje blunder.

AH gaat verkopen uit dozen

23 okt

Ik kan supermarkten personifiëren. Zo zijn in mijn ogen de Aldi en Lidl studenten die het zichzelf graag makkelijk maken door (goedkope) aardappeltjes en erwtjes uit de diepvries te kopen. Albert Heijn is een beetje een mama, ze maakt graag gerechten die net wat bijzonderder zijn.
Vandaag is bekend geworden dat AH waarschijnlijk nog dit jaar omdozen (waarin de producten staan) in de schappen zal zetten. Mijn moeder gebruikt nooit kartonnen doosjes om dingen te ordenen (dat zou zo goedkoop kijken), en ik vind het een raar plan van Albert Heijn.

Uiteraard is de keuze van Albert Heijn volgens diens directeur merchandising, Casper Meijer, weloverwogen: omdozen met producten er in kunnen in hun geheel in de schappen worden gezet. Dit betekent een hogere productiviteit van werknemers en minder schade aan de producten. Ook zal de logistiek efficiënter verlopen, en fabrikanten hebben het voordeel dat hun producten herkenbaarder zijn. De klanten zullen het ook als positief ervaren, mede door de betere vindbaarheid van producten.

Ik ben er nog niet helemaal uit wat ik er precies van vind, en vraag daarom naar de mening van klanten en medewerkers van Albert Heijn. Klik hier voor het radio-itempje dat ik opnam.

Het komt er dus op neer dat de klanten vinden dat de dozen niet bij Albert Heijn passen, omdat deze bekend staat als kwaliteitssupermarkt. Het wordt weer een ander verhaal als de prijzen van de producten omlaag gaan, dan vinden de klanten het niet zo erg. Maar aan de andere kant vinden ze het dan ook niet zo erg om naar een goedkopere supermarkt te gaan (waar al lang met omdozen werken).
Judith Lamers (20) werkt al een aantal jaren bij Albert Heijn, en haar lijken de dozen wel handig: “Het kost mij minder tijd allemaal.”

Ook journalisten maken fouten

22 okt

Dat de Britse presentator Jimmy Savile een vieze man was, moge duidelijk zijn. Hij heeft in zijn 84 jaar durende leven zo’n tweehonderd minderjarigen seksueel misbruikt. In Engeland heeft dit niet alleen gezorgd voor veel commotie onder de bevolking, ook op de redactie van de Britse televisieomroep BBC heeft het verhaal veel teweeg gebracht. Het blijkt namelijk wel weer dat er in de journalistiek veel geblunderd wordt.

De BBC ligt onder vuur, en Peter Rippon heeft tijdelijk zijn functie als hoofdredacteur van het nieuwsprogramma Newsnight neergelegd. Het Jimmi-schandaal kreeg er namelijk vandaag nog een staartje bij: Rippon besloot eind vorig jaar, toen Savile net was overleden, in zijn programma niets te doen met het rapport waarin staat dat de schandalen van de presentator naar voren komen. Ik vind het ver gaan dat een hoofdredacteur zijn functie moet neerleggen omdat hij een bepaalde, voor hem juiste keuze heeft gemaakt.

Blunders worden veel gemaakt in de journalistiek. Zo werd bijvoorbeeld in 2009 in het Algemeen Dagblad een foto geplaatst die niet de juiste was. Een foto van Richard T. werd geplaatst, terwijl gesuggereerd werd dat het Karst T. was. Dat is iets dat niet goed te praten is. Dat is een voorbeeld van een oerstomme fout, en niet te weerleggen.

Journalisten zijn de ogen en de oren van de wereld, en eigenlijk kunnen zij het zich niet permitteren om te falen. Het beeld dat zij creëren, is namelijk het beeld dat het publiek heeft van een onderwerp. Maar bij deze verdedig ik, aspirant-journaliste Jantine, de journalistiek. Ik begrijp zeker dat het publiek zich voor de gek gehouden voelt, maar journalisten maken iedere dag, ieder uur keuzes. Deze zijn misschien ook niet goed. Ons – studenten van de School voor Journalistiek – wordt geleerd altijd ethisch te handelen. Ik ben natuurlijk niet zo naïef om te denken dat iedereen dit ook doet, maar wat ik wel weet, is dat iedereen fouten maakt. Ook journalisten. Maar jongens, ik beloof jullie in mijn leven zo min mogelijk journalistieke fouten te maken. Deal.

Edit (28 okt): Een fout die ik niet goed kan praten is die van National Geographic Channel. De televisiezender plaatste vanochtend een overlijdensbericht van onze Prins Friso. Volgens de Rijksvoorlichtingsdienst is hij echter helemaal niet overleden, maar ligt hij nog in coma.

De tekst die NGC plaatste over Prins Friso.

Carrièrebeursmannetjes

19 okt

Carrièrebeursmannetjes, zo noem ik ze sinds vorige week, toen de Carrièrebeurs plaatsvond in de Jaarbeurs in Utrecht. Daar is mijn inzicht in hen enorm gegroeid, want er waren er nogal veel van. Carrièremannetjes zitten vol goede moed, vol hoop.  Ze weten zeker dat ze hun vriendinnetje later een mooie sofa kunnen geven. Ze vinden zichzelf heel wat, dat zie je gewoon aan ze.

Ze denken namelijk dat ze carrière zullen maken als ze bij belangrijke gelegenheden een pak aantrekken. Onder belangrijke gelegenheden verstaan ze:

–        Een sollicitatiegesprek

–        Een presentatie op school (HBO of universiteit, iets in de economische sector)

–        De Carrièrebeurs

Oké, ik moet zeggen dat ik het ook belangrijk vind om er netjes uit te zien voor een sollicitatiegesprek, onafhankelijk van de branche waarin je solliciteert. Als iedereen in pak zou lopen in het bedrijf waar ik zou solliciteren, zou ik ook een pak aanschaffen.

Maar veel van deze jongens hoeven geen pak meer aan te schaffen, die hebben ze al lang in hun kast hangen. De eerste presentatie van hun studieloopbaan hielden ze al strak in het pak. Misschien was het om zakelijker over te komen, misschien om zelfverzekerder over te komen.

Wat zijn ze zonder dat pak? Zouden ze falen als ze niet droegen?

Bij de Carrièrebeurs waren de Carrièrebeursmannetjes natuurlijk goed vertegenwoordigd. In pak, uiteraard. Huh, hoezo uiteraard?

Zelf vind ik dat de Carrièrebeursmannetjes behoorlijk wat ‘faal’ met zich meedragen. Ze laten namelijk aan de mensheid zien dat ze stiekem, diep van binnen, onzeker zijn. Ik vind namelijk het behoorlijk onzeker als je je alleen zeker voelt in een mooi maatpakje (want ik moet toegeven, het ziet er gelikt uit). Rondlopen met een bord op je buik met de tekst ‘Ook ik zoek werk’, dán heb je lef. Dán heb je naar mijn idee het vermogen om ver te komen en een goede carrière te hebben.

Domme, domme kunstrovers

18 okt

Wie het niet gehoord heeft, leeft onder een steen. Zelfs de buitenlandse kranten berichten er over: zeven schilderijen zijn in de nacht van maandag op dinsdag gestolen uit de Kunsthal in Rotterdam. Nee, ik ga niet zeuren over de falende beveiliging (hier wordt overigens druk over gespeculeerd). Wat mij het meeste bezighoudt, is de motivatie van de dieven om zulke topschilderijen te stelen. Deze zijn namelijk wereldberoemd en dus onverkoopbaar.
Is een actie als deze roof niet gedoemd te mislukken?

Verschillende motieven passeren de revue. Zo denkt ook de directeur van The Art Loss Register, Christopher Marinello, dat het gewoon een domme en naïeve roof is geweest (Volkskrant 17 oktober 2012, pagina 4, door Wil Thijssen).

Maar wees nu eerlijk, zouden de dieven niet hebben nagedacht over wat ze gingen stelen? Dat hebben ze vast wel, want er zijn zeven specifieke schilderijen weg. Ik neem aan dat ze dan ook hebben nagedacht over waarom ze juist deze kunstwerken mee wilden nemen en wat ze er mee wilden doen. Logisch zou zijn dat ze de werken een aantal decennia aan de muur willen hangen (leuk cadeautje voor de vrouw), en dan, als hun kleinkinderen gaan studeren toch maar besluiten de schilderijen, zogenaamde erfstukken van hun overgrootoma, te verkopen.
Want wie denkt over twintig of dertig jaar nog aan deze kunstroof als hij/zij een Matisse, Gauguin, De Haan, Freud, Picasso of een Monet voorgeschoteld krijgt?

Nou, ik denk menig kunstkenner. De kans om door de mand te vallen is te groot, en dan zijn die jaren wachten en de hele roof alsnog verspilde tijd en moeite geweest. Waarschijnlijk zit er voor de dieven dus niks anders op dan de kunstwerken mooi aan de muur te laten hangen.

Ook Holleeder is af en toe een beetje dom

16 okt

Niet alleen ik blunder zo nu en dan, ook criminelen doen dit. Ze doen heel veel slimme dingen (maar dat doe ik ook!), maar als ze geen blunders gemaakt zouden hebben, zouden ze ook niet gepakt worden. Zo heeft ook de heer Holleeder af en toe gefaald. NTR’s Collegetour van vorige week vrijdag werd hij door kritische studenten gewezen op deze blunders.

In 1983 werden Freddy Heineken en Ab Doderer ontvoerd door Holleeder en zijn maten. Maarliefst  twee jaar duurde de voorbereiding, en toch werden de biermagnaat en diens chauffeur gevonden: faal nummer één.  Holleeder vluchtte naar Frankrijk met een mede-ontvoerder, Van Hout genaamd. Daar werden ze na meer dan een jaar gearresteerd, wat faal nummer twee maakt.
Na zijn vrijlating werd hij meerdere malen veroordeeld wegens afpersing van vastgoedhandelaren. Dat dit alles aan het licht is gekomen, betekent dat Holleeder zijn zaakjes niet perfect onder controle had.

Ik vond persoonlijk de hele uitzending van Collegetour een beetje een flop: ik vind Twan Huys een erg respectabele presentator en interviewer, en op papier is Willem Holleeder een geweldige gast. Maar doordat hij zijn lippen stijf op elkaar hield bij vragen die ertoe deden, vond ik het geen geslaagd interview. Ondanks dat de crimineel geen lopende zaak heeft op dit moment, hadden de makers van Collegetour dit kunnen weten.

Maar ook al verziekte Holleeder het programma een beetje, ik moet toegeven dat ik het stoer van hem vind dat hij gewoon op zijn motor, alleen, zonder kogelwerend vest, weer naar zijn Utrechtse stekkie vertrok.

Ik wil nog even duidelijk maken dat ik niet bepaald fan ben van crimineel gedrag. Maar joh, áls je het dan doet, waarom doe je het dan niet goed? Dan ben je pas stoer…

Hemelse modder

14 okt

De meeste mensen hebben een aantal kwaliteiten waar ze trots op mogen zijn, maar ook een aantal waar ze niet zo graag mee geconfronteerd worden. Zo heb ik er gelukkig ook een aantal. Dat ik er nu eentje moest hebben waardoor ik telkens hard faal in de openbaarheid, is een beetje jammer. Ik beken:

Jongens, ik kan niet koken.

Als in mijn studentenhuis het brandalarm afgaat, kun je er geld op zetten dat ik dat heb veroorzaakt. Ook laat ik per ongeluk altijd mijn gasten koken als ze bij me komen eten. Ik loop dan een beetje door de keuken te dwalen en te bedenken wat ik moet doen. Het zou trouwens waarschijnlijk ook niet zo’n slecht plan zijn dat er zo min mogelijk bemoeienis van mij in de gerechten zit. Ik heb namelijk ontdekt dat het dan misgaat.

Zo bedacht ik een keer om een Hemelse Modder (chocolademousse) te gaan maken als toetje voor een huisetentje. Als ik het recept maar zou volgen zou er niets misgaan. Dat dacht ik toen nog tenminste.
Ik moest de chocolade smelten. Hoe smelt je iets? Door het warm te maken. Hoe maak ik meestal iets warm? In een pannetje. Juist ja, Jantine pakt een steelpannetje en doet wat zonnebloemolie (dat leek me lekkerder dan olijfolie) bij de chocoladestukjes.
Prima, de chocolade was gesmolten. Eieren scheiden, eiwit kloppen tot het stijf wordt, eigeel luchtig kloppen, suiker er bij. Bakjes ongeklopte slagroom erbij, hoppa. Vervolgens moest ik het geheel door elkaar roeren zodat het er mooi uit ziet.

Ongeveer iedereen zal na dit verslagje weten wat gaat nu gaat komen, maar voor degenen die net zo goed kunnen koken als ik zal ik het nog even uitleggen.
Door de zonnebloemolie smaakte hij ronduit slecht. Ik heb nog even proberen vol te houden dat ik hazelnootchocolade had gebruikt, maar viel snel door de mand. “Het smaakt een beetje gek,” zeiden mijn huisgenoten, “wat heb je er allemaal in gedaan?” Ik vertelde dat ik de chocola had gesmolten in zonnebloemolie, want dat leek me lekkerder dan olijfolie. Dat vonden ze nogal gek van mij.
Door de ongeklopte slagroom werd de Hemelse Modder zelfs na vier uur stijven in de koelkast niet stijf. Ik had de stap simpelweg gemist, en dacht dat het vast niet hoefde als ik het niet had zien staan.

Dat verklaarde dus de hele grote mislukking die Hemelse Modder 01 heet. Hemelse Modder 02, met hulp van vriendje, mislukte ook. Hemelse Modder 03, met hulp van huisgenootjes, was hemels.
Ach, gelukkig bestaat er nog altijd de Albert Heijn, die wél lekkere chocolademousse kan maken.